Strona Główna BIP Strona Główna
PODSTAWY PRAWNE FUNKCJONOWANIA SYSTEMU REKONWERSJI KADR
 

 

1.      Podstawowym aktem prawnym ustalającym zasady pomocy rekonwersyjnej w Siłach Zbrojnych jest Ustawa z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r.,  poz. 1414 z póź. zm.).

 

(wyciąg z ustawy)

 

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 6. 1. W rozumieniu ustawy następujące określenia oznaczają:

20)  dzieci pozostające na utrzymaniu żołnierza zawodowego - dzieci własne żołnierza zawodowego, dzieci jego małżonka, dzieci przysposobione i dzieci przyjęte na wychowanie, do czasu zawarcia przez nie związku małżeńskiego, które:

a)  nie przekroczyły osiemnastego roku życia, a w razie uczęszczania do szkoły lub odbywania studiów w szkole wyższej dwudziestego piątego roku życia, albo

b) stały się całkowicie niezdolne do pracy lub niezdolne do samodzielnej egzystencji przed osiągnięciem wieku określonego w lit. a;

Rozdział 7

Zwolnienie z zawodowej służby wojskowej

Art. 111. Żołnierza zawodowego zwalnia się z zawodowej służby wojskowej wskutek:

  1)  zrzeczenia się obywatelstwa polskiego;

  2)  wybrania na posła, w tym do Parlamentu Europejskiego, senatora, na kierownicze stanowisko państwowe obsadzane na podstawie wyboru oraz do organów wykonawczych samorządu terytorialnego;

  3)  ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do służby;

  4)  odmowy przyjęcia skierowania do wojskowej komisji lekarskiej lub nieusprawiedliwionego niezgłoszenia się do tej komisji w określonym terminie i miejscu albo niepoddania się badaniom, do których został zobowiązany przez komisję lekarską;

  5)  osiągnięcia wieku sześćdziesięciu lat, z zastrzeżeniem art. 111b;

  6)  otrzymania niedostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej;

6c)  złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego;

  7)  odmowy pełnienia służby na równorzędnym lub wyższym stanowisku służbowym;

  8)  upływu czasu określonego w kontrakcie, jeżeli nie nastąpi zawarcie kolejnego kontraktu;

  9)  upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez:

a)  żołnierza zawodowego,

b) właściwy organ;

10)  niewyznaczenia na stanowisko służbowe w czasie pozostawania w rezerwie kadrowej;

11)  utraty stopnia wojskowego albo degradacji;

12)  prawomocnego orzeczenia o wymierzeniu kary dyscyplinarnej usunięcia z zawodowej służby wojskowej;

13)  prawomocnego orzeczenia środków karnych pozbawienia praw publicznych, wydalenia z zawodowej służby wojskowej lub zakazu wykonywania zawodu żołnierza zawodowego;

14)  skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności (aresztu wojskowego) bez warunkowego zawieszenia jej wykonania;

15)  prawomocnego ukarania przez organ właściwego samorządu zawodowego karą zawieszenia lub pozbawienia prawa wykonywania zawodu (specjalności zawodowej);

16)  nieobecności w służbie jednorazowo przez okres trzech dni roboczych, która nie została usprawiedliwiona.

Art. 112. 1. Żołnierza zawodowego można zwolnić z zawodowej służby wojskowej wskutek:

  1)  skazania prawomocnym wyrokiem na karę pozbawienia wolności (aresztu wojskowego) z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary;

  2)  odmowy wydania lub cofnięcia żołnierzowi wymaganego poświadczenia bezpieczeństwa;

  3)  niewyznaczenia na stanowisko służbowe na kolejną kadencję;

  4)  otrzymania dostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej;

  5)  zaistnienia potrzeb Sił Zbrojnych - za pisemną zgodą żołnierza.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, zwolnienie z zawodowej służby wojskowej następuje po sześciu miesiącach od upływu kadencji, w ostatnim dniu miesiąca. Okres ten może być skrócony na pisemny wniosek żołnierza.

Art. 119. 1. Żołnierz zwolniony z zawodowej służby wojskowej z powodu, o którym mowa w art. 111 pkt 3, 8, pkt 9 lit. b i pkt 10 oraz art. 112 ust. 1 pkt 3-5, który pełnił zawodową służbę wojskową co najmniej przez dziesięć lat, ze względu na szczególny charakter wykształcenia, doświadczenia wojskowego i wiedzy specjalistycznej, korzysta z pierwszeństwa w zatrudnieniu na stanowiskach związanych z obronnością kraju w administracji publicznej.

1a. Organy administracji rządowej i organy samorządu terytorialnego są obowiązane do współpracy z właściwymi organami wojskowymi w zakresie ewidencjonowania stanowisk związanych z obronnością kraju, w tym stanowisk dotyczących planowania i realizacji pozamilitarnych przygotowań obronnych w państwie.

1b. Właściwy organ wojskowy wydaje żołnierzowi, o którym mowa w ust. 1, na jego wniosek zaświadczenie stwierdzające jego predyspozycje do zajmowania stanowiska pracy określonego w ust. 1.

1c. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, w pierwszej kolejności przysługuje byłym żołnierzom zawodowym którzy zostali zwolnieni z zawodowej służby wojskowej wskutek ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej pełnionej poza granicami państwa, związanej z realizacją celów, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1117, z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 oraz z 2009 r. Nr 79, poz. 669 i Nr 161, poz. 1278).

2. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, stanowiska pracy związane z obronnością kraju w administracji publicznej. Rozporządzenie powinno uwzględniać stanowiska pracy, na których są wykonywane zadania i czynności, dla których kwalifikacje żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej są szczególnie przydatne.

3. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, organy wojskowe właściwe do ewidencjonowania stanowisk związanych z obronnością kraju, wydawania zaświadczeń, o których mowa w ust. 1b, tryb postępowania w tych sprawach oraz wzór zaświadczenia, z uwzględnieniem sposobu prowadzenia ewidencji wojskowej i sprawności postępowania organów wojskowych.

Art. 120. 1.  Były żołnierz zawodowy, który został zwolniony z zawodowej służby wojskowej wskutek ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej albo który pełnił zawodową służbę wojskową co najmniej cztery lata, z wyjątkiem zwolnionego ze służby wojskowej z powodu, o którym mowa w art. 111 pkt 1, 12-15, w okresie dwóch lat od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, może korzystać z pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania i pośrednictwa pracy, udzielanej przez właściwe organy.

2. Były żołnierz zawodowy, który został zwolniony z zawodowej służby wojskowej wskutek ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej pełnionej poza granicami państwa, związanej z realizacją celów, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa, korzysta z pomocy, o której mowa w ust. 1, bezterminowo.

3. Żołnierz zawodowy, za zgodą dowódcy jednostki wojskowej, może korzystać na terenie kraju z pomocy w zakresie:

  1)  doradztwa zawodowego, o ile pełnił zawodową służbę wojskową co najmniej trzy lata,

  2)  przekwalifikowania zawodowego i pośrednictwa pracy na dwa lata przed zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, o ile pełnił tę służbę co najmniej cztery lata,

  3)  praktyk zawodowych na sześć miesięcy przed zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, o ile pełnił zawodową służbę wojskową co najmniej dziewięć lat

- udzielanej przez właściwe organy.

4.  W ramach pomocy, o której mowa w ust. 1 i 3, do wysokości limitów, mogą być pokrywane koszty:

  1)  przekwalifikowania zawodowego;

  2)  przejazdów z miejsca zamieszkania do ośrodka szkolenia, w którym następuje przekwalifikowanie zawodowe, lub do miejsca odbywania praktyki;

  3)  zakwaterowania w okresie przekwalifikowania zawodowego lub odbywania praktyki zawodowej;

  4)  (uchylony).

4a.  Wysokość limitów, o których mowa w ust. 4, wynosi za:

  1)  przekwalifikowanie zawodowe - 75 % najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego obowiązującego w dniu 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym zainteresowany wystąpił z wnioskiem o udzielenie pomocy w przekwalifikowaniu zawodowym;

  2)  przejazdy z miejsca zamieszkania do ośrodka szkolenia lub miejsca odbywania praktyki zawodowej i z powrotem - do wysokości równowartości dwudziestu przejazdów, których koszt jednostkowy nie przekracza ceny biletu jednorazowego w 2 klasie pociągu według taryfy pośpiesznej z uwzględnieniem przysługujących ulg, za wyjątkiem biletów na miejsca rezerwowane, sypialne lub miejsca do leżenia;

  3)  zakwaterowanie w miejscu szkolenia lub w miejscu odbywania praktyki zawodowej - do wysokości równowartości trzydziestu noclegów, których koszt jednostkowy nie przekracza 300 % ryczałtu za noclegi określonego w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

4b.  Żołnierzowi zawodowemu i byłemu żołnierzowi zawodowemu pokrywa się koszty, o których mowa w ust. 4 pkt 1, w wysokości:

  1)  po 4 latach służby wojskowej - 100 %,

  2)  po 9 latach służby wojskowej - 200 %

  3)  po 15 latach służby wojskowej - 300 %

- limitu określonego w ust. 4a pkt 1.

4c.  Małżonkom oraz dzieciom, o których mowa w ust. 6, oraz byłym żołnierzom zawodowym zwolnionym z zawodowej służby wojskowej wskutek ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej z przyczyn, o których mowa w ust. 1 i 2, pokrywa się koszty, o których mowa w ust. 4 pkt 1 w wysokości 300 % limitu określonego w ust. 4a pkt 1.

4d.  Koszty, o których mowa w ust. 4 pkt 2 i 3, pokrywa się, jeżeli przejazd odbywa się na odległość powyżej 50 kilometrów w jedną stronę.

4e.  W przypadku nieukończenia przekwalifikowania zawodowego z winy uprawnionego, koszty, o których mowa w ust. 4, podlegają zwrotowi.

5. Pomoc w zakresie doradztwa zawodowego i pośrednictwa pracy realizowana jest bezpłatnie przez właściwe organy wojskowe.

6.  Z pomocy, o której mowa w ust. 1, mogą korzystać bezterminowo również małżonek oraz dzieci pozostające na utrzymaniu żołnierza zawodowego, który:

a)  zaginął lub poniósł śmierć w związku z wykonywaniem zadań służbowych,

b) zmarł w okresie 3 lat po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej w następstwie wypadku lub choroby pozostającej w związku z wykonywaniem zadań służbowych.

7.  Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb korzystania z uprawnień, o których mowa w ust. 1-6, zasady dokonywania zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 4, oraz właściwość organów w tych sprawach. Rozporządzenie powinno zagwarantować odpowiednie przygotowanie uprawnionych do funkcjonowania na rynku pracy oraz prawidłowe wykorzystanie środków finansowych przeznaczanych na ten cel.

 

 

2.      Szczegóły ubiegania się o pomoc określa „Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 listopada 2014r. w sprawie pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania, pośrednictwa pracy i odbywania praktyk zawodowych” (Dz.U. 2014 poz. 1622).

 

Na podstawie art. 120 ust. 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1414, z późn. zm.) zarządza się, co następuje:

 

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki i tryb korzystania przez:

1) żołnierza zawodowego,

2) byłego żołnierza zawodowego,

3) małżonka oraz dzieci pozostające na utrzymaniu

żołnierza zawodowego, który:

a) zaginął lub poniósł śmierć w związku z wykonywaniem zadań służbowych,

b) zmarł w okresie 3 lat po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej w następstwie wypadku lub choroby pozostającej w związku z wykonywaniem zadań służbowych

— zwanych dalej „uprawnionymi”, z pomocy na terenie kraju, w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania, pośrednictwa pracy i odbywania praktyk zawodowych, zasady dokonywania zwrotu kosztów w przypadku nieukończenia przekwalifikowania zawodowego z winy osoby uprawnionej oraz właściwość organów w tych sprawach.

 

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o pomocy rekonwersyjnej, należy przez to rozumieć ogół przedsięwzięć podejmowanych wobec uprawnionych w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania, pośrednictwa pracy i odbywania praktyk zawodowych.

 

§ 3. Organami właściwymi w zakresie udzielania pomocy rekonwersyjnej, z zastrzeżeniem § 7 ust. 1, są:

1) dyrektor komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw pomocy rekonwersyjnej;

2) dyrektor Centralnego Ośrodka Aktywizacji Zawodowej w Warszawie, zwanego dalej „COAZ”;

3) kierownicy ośrodków aktywizacji zawodowej w Bydgoszczy, Gdyni, Krakowie, Lublinie, Olsztynie, Szczecinie i Wrocławiu, zwanych dalej „OAZ”;

4) szefowie wojewódzkich sztabów wojskowych, właściwi ze względu na terytorialny zasięg działania, zwanych dalej „WSzW”;

5) dyrektorzy wojskowych biur emerytalnych w Bydgoszczy, Gdańsku, Krakowie, Lublinie, Olsztynie, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu, zwanych dalej „WBE”.

 

§ 4. 1. W ramach pomocy rekonwersyjnej w zakresie doradztwa zawodowego dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy pełni służbę na stanowisku służbowym lub do której został przeniesiony w ramach rezerwy kadrowej albo dyspozycji, zwany dalej „dowódcą jednostki wojskowej”, kieruje żołnierza na zajęcia grupowe.

       2. Żołnierz zawodowy może zrezygnować z udziału w zajęciach grupowych, składając pisemne oświadczenie o rezygnacji, które dołącza się do akt personalnych tego żołnierza.

3. Zajęcia, w wymiarze do trzech dni, realizowane są przez COAZ lub OAZ, właściwe ze względu na miejsce stacjonowania jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy pełni zawodową służbę wojskową.

4. Uprawnieni mogą korzystać z doradztwa zawodowego w trybie indywidualnym, realizowanego przez COAZ lub OAZ, właściwe ze względu na miejsce zamieszkania lub miejsce stacjonowania jednostki wojskowej uprawnionego.

 

§ 5. 1. W ramach pomocy rekonwersyjnej uprawnionym mogą być pokrywane koszty:

1) przekwalifikowania zawodowego;

2) przejazdów z miejsca zamieszkania do ośrodka szkolenia i z powrotem;

3) zakwaterowania w okresie odbywania przekwalifikowania zawodowego.

2. Pokrycia kosztów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, dokonuje się na podstawie złożonego przez uprawnionego oświadczenia o wysokości faktycznie poniesionych kosztów, potwierdzonych oryginałami dowodów wpłaty, rachunków i biletów.

3. Pokrycia kosztów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, dokonuje:

1) dowódca jednostki wojskowej — dla uprawnionego, o którym mowa w § 1 pkt 1;

2) dyrektor WBE — dla uprawnionych, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3.

§ 6. 1. Żołnierzowi zawodowemu pomoc rekonwersyjna, o której mowa w § 5 ust. 1, udzielana jest na pisemny wniosek skierowany do dyrektora WBE właściwego ze względu na miejsce zamieszkania, za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, dowódca jednostki wojskowej przesyła, w terminie 7 dni od dnia otrzymania, do dyrektora WBE, za pośrednictwem dyrektora COAZ lub kierownika OAZ, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania uprawnionego.

3. Dyrektor COAZ lub kierownik OAZ przesyła dokumenty, o których mowa w § 8 ust. 1

 i 2, wraz z opinią, w terminie 14 dni od dnia otrzymania, do właściwego dyrektora WBE.

 

§ 7. 1. Uprawnionym, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3, pomoc rekonwersyjna, o której mowa w § 5 ust. 1, jest udzielana na pisemny wniosek skierowany do dyrektora WBE, właściwego ze względu na miejsce ich zamieszkania, za pośrednictwem szefa WSzW lub wojskowego komendanta uzupełnień.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, szef WSzW lub wojskowy komendant uzupełnień przesyła, w terminie 7 dni od dnia otrzymania, do dyrektora WBE, za pośrednictwem dyrektora COAZ lub kierownika OAZ, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania uprawnionego.

3. Dyrektor COAZ lub kierownik OAZ przesyła dokumenty, o których mowa w § 8, wraz z opinią, w terminie 14 dni od dnia otrzymania, do właściwego dyrektora WBE.

 

§ 8. 1. Wniosek, o którym mowa w § 6 i 7, powinien zawierać:

1) stopień wojskowy, imię i nazwisko, numer PESEL, adres i numer telefonu kontaktowego uprawnionego oraz — w przypadku osób, w stosunku do których istnieje obowiązek posiadania lub którym zostały nadane — NIP oraz adres urzędu skarbowego;

2) pełną nazwę przekwalifikowania zawodowego;

3) nazwę ośrodka szkolenia;

4) termin przekwalifikowania zawodowego;

5) koszt przekwalifikowania zawodowego;

6) przewidywane koszty przejazdów i zakwaterowania;

7) informacje dotyczące uzyskanej dotychczas pomocy rekonwersyjnej.

2. Żołnierz zawodowy dołącza do wniosku:

1) dokument określający termin zwolnienia z zawodowej służby wojskowej albo oświadczenie żołnierza o planowanym zamiarze zwolnienia z zawodowej służby wojskowej;

2) zgodę dowódcy jednostki wojskowej na odbycie przekwalifikowania zawodowego;

3) zaświadczenie dowódcy jednostki wojskowej o posiadanej przez żołnierza wysłudze lat zawodowej służby wojskowej;

4) zaświadczenie z ośrodka szkolenia o uprawnieniach do prowadzenia szkoleń.

3. Były żołnierz zawodowy dołącza do wniosku:

1) decyzję o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej oraz w przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w art. 120 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zwanej dalej „ustawą”, decyzję o przyznaniu świadczeń odszkodowawczych z tytułu wypadku lub choroby pozostających w związku z pełnieniem służby wojskowej poza granicami państwa;

2) dokument potwierdzający posiadaną przez żołnierza

wysługę lat zawodowej służby wojskowej;

3) zaświadczenie z ośrodka szkolenia o uprawnieniach do prowadzenia szkoleń.

4. Małżonek, o którym mowa w § 1 pkt 3, dołącza do wniosku:

1) skrócony odpis aktu małżeństwa;

2) dokument potwierdzający zaginięcie lub śmierć żołnierza zawodowego w związku z wykonywaniem zadań służbowych;

3) zaświadczenie z ośrodka szkolenia o uprawnieniach do prowadzenia szkoleń.

5. Dzieci, o których mowa w § 1 pkt 3, lub ich opiekunowie prawni dołączają do wniosku:

1) skrócony odpis aktu urodzenia;

2) dokument potwierdzający zaginięcie lub śmierć żołnierza zawodowego w związku z wykonywaniem zadań służbowych;

3) zaświadczenie z ośrodka szkolenia o uprawnieniach do prowadzenia szkoleń.

6. Dzieci, o których mowa w § 1 pkt 3, w wieku od 18 do 25 lat, do wniosku, niezależnie od dokumentów określonych w ust. 5, dołączają:

1) oświadczenie o stanie cywilnym;

2) zaświadczenie o pobieraniu nauki;

3) orzeczenie o niepełnosprawności, w przypadku dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 20 lit. b ustawy.

 

§ 9. Organem właściwym do wydawania decyzji w sprawie udzielenia pomocy rekonwersyjnej, o której mowa w § 5 ust. 1, jest dyrektor WBE właściwego dla miejsca zamieszkania uprawnionego.

 

§ 10. Do rozpatrywania odwołań od decyzji dyrektora WBE właściwy jest dyrektor komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw pomocy rekonwersyjnej.

§ 11. Uprawnionym dyrektor WBE pokrywa koszty, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 1, przez:

1) przekazanie należności na rachunek bankowy ośrodka szkolenia realizującego przekwalifikowanie zawodowe, na podstawie oryginału faktury lub rachunku wystawionego przez tę instytucję;

2) wypłatę należności — po przedstawieniu oryginału rachunku potwierdzającego opłacenie kosztów przekwalifikowania zawodowego oraz zaświadczenia o ukończeniu przekwalifikowania zawodowego z wynikiem pozytywnym.

 

§ 12. 1. Uprawnieni, którym pokryto koszty przekwalifikowania zawodowego w sposób, o którym mowa w § 11 pkt 1, przedstawiają właściwemu dyrektorowi WBE, w terminie 30 dni od daty zakończenia przekwalifikowania zawodowego, dokument potwierdzający jego ukończenie z wynikiem pozytywnym.

2. Uprawniony, o którym mowa w § 1 pkt 1, któremu pokryto koszty, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 2 i 3, przedstawia dowódcy jednostki wojskowej, w terminie 30 dni od daty zakończenia przekwalifikowania zawodowego, dokument potwierdzający jego ukończenie z wynikiem pozytywnym.

 

§ 13. 1. W przypadku nieukończenia przekwalifikowania zawodowego z winy uprawnionego koszty, o których mowa w § 5 ust. 1, podlegają zwrotowi.

2. Postępowanie w sprawie zwrotu kosztów wszczyna i prowadzi organ wypłacający świadczenie.

3. Zwrot kosztów, o których mowa w § 5 ust. 1, następuje w terminie 14 dni od dnia otrzymania przez uprawnionego wezwania od organu.

4. Wezwanie określa kwotę podlegającą zwrotowi i wskazuje numer rachunku bankowego, na który należy dokonać wpłaty.

 

§ 14. 1. Żołnierz zawodowy może, na pisemny wniosek, zostać skierowany, za zgodą dowódcy jednostki wojskowej, decyzją dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw pomocy rekonwersyjnej, na praktykę zawodową, jeżeli jest to niezbędne do uzyskania zatrudnienia.

2. Praktyka zawodowa może trwać do 6 miesięcy, pod warunkiem jej zakończenia przed dniem zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.

3. Przepisy § 8 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

4. Żołnierz zawodowy do wniosku dołącza zaświadczenie z instytucji o przyjęciu na praktykę zawodową.

5. Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w ust. 1, przysługuje pokrycie kosztów przejazdów z miejsca zamieszkania do miejsca odbywania praktyk zawodowych i z powrotem oraz zakwaterowania w miejscu odbywania praktyk zawodowych, dokonywane przez dowódcę jednostki wojskowej według limitów określonych w art. 120 ust. 4a pkt 2 i 3 ustawy.

 

§ 15. COAZ, OAZ i WSzW prowadzą pośrednictwo pracy dla uprawnionych.

 

§ 16. 1. Uprawnieni składają do dyrektora COAZ, kierownika OAZ lub szefa WSzW pisemny wniosek o udzielenie pomocy w pośrednictwie pracy. W przypadku byłego żołnierza zawodowego ubiegającego się o stanowisko pracy związane z obronnością kraju wniosek kierowany jest do właściwego terytorialnie szefa WSzW.

2. Uprawnionym organ przedstawia, w miarę możliwości, oferty pracy na wolnych stanowiskach pracy w rejonie miejsca zamieszkania, uwzględniając ich potrzeby i posiadane kwalifikacje oraz wymagania związane z zatrudnieniem na konkretnym stanowisku pracy.

3. W przypadku braku ofert pracy w miejscu zamieszkania uprawnionego organ, w porozumieniu z innymi organami prowadzącymi pośrednictwo pracy, przedstawia uprawnionemu, w miarę możliwości, oferty pracy w innych rejonach przez niego wskazanych.

 

§ 17. 1. Dyrektor komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw pomocy rekonwersyjnej, dyrektor COAZ, kierownik OAZ, dyrektor WBE oraz szef WSzW prowadzą wobec uprawnionych działalność informacyjną w zakresie rekonwersji.

2.Dowódcy jednostek wojskowych odpowiadają za realizację przedsięwzięć rekonwersyjnych i współpracują z właściwym terytorialnie dyrektorem COAZ lub kierownikiem OAZ w zakresie realizacji:

1) działalności rekonwersyjnej;

2) planowanych co najmniej raz w roku, w ramach prowadzonych szkoleń uzupełniających żołnierzy zawodowych, zajęć na temat pomocy rekonwersyjnej.

 

§ 18. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

 

 

Minister Obrony Narodowej: B. Klich


 

3.      Ustawa z dnia 10 czerwca 2010r. o zmianie ustawy o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2010r. Nr 113,poz. 745)

 

4.      Decyzja nr 440/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 października 2007r.
w sprawie działalności rekonwersyjnej w resorcie obrony narodowej
(Dz. Urz. MON  z 2007 r., Nr 19,  poz. 198);